Bram Imming wint loodzware 20ste De Panne Beach Endurance.

 

Al vanaf het startschot was het duidelijk dat dit een speciale editie zou worden. Met 7 beaufort wind vanuit Frankrijk bleef het peloton in pak, waardoor diverse recreanten onverwachts op kop van de wedstrijd kwamen rijden. Op de dijk van Bray-Dunes arriveerden ruim 700 renners in groep, met grote opstoppingen tot gevolg. De toppers lieten zich echter niet verrassen door de ontstane chaos, en konden een eerste schifting doorvoeren.

 

In de terugkeer richting De Panne was het Bram Imming die als eerste een kloof sloeg. Davy Commeyne haalde hem nog bij en samen probeerden ze een jagende groep van 7 renners voor te blijven. Onder impuls van een sterke Maarten Craeghs werden ze terug ingelopen, en even later was het diezelfde Craeghs die er vandoor probeerde te gaan, evenwel zonder succes. Op het moment dat de communicatie vooraan volledig zoek bleek te zijn, deed Frederik Decaesteker vanuit de achtergrond een poging terug te keren, maar samen met de andere achtervolgers kreeg hij het gat van 40 seconden niet meer gedicht.

 

In de tweede ronde was het Imming, die voor spektakel zorgde. Met een stevige tempoversnelling reed hij samen met Jelle Hanseeuw van de kopgroep weg. Davy Commeyne en Robby De Bock probeerden aan te haken maar bleven hangen op een tiental meter. Met Imming in de hoofdrol, bleef het aanvallen regenen. Verschillende renners probeerden het gat dicht te rijden, maar de Nederlander bleek oppermachtig.

 

Bij aanvang van de derde ronde reed Imming met 28 seconden voorsprong alleen aan de leiding. Ondertussen was de windkracht gestegen tot zo’n 8 beaufort, het signaal voor Dupont en De Bock om hun krachten, tegenwind te bundelen en samen in de achtervolging te gaan. Terwijl Dupont met veel moeite tot bij de leider raakte, moest De Bock zich laten afzakken naar het achtervolgende groepje. De koplopers reden Bray-Dunes binnen aan 30km/u en wisten zo met 200 meter voorsprong op het groepje Commeyne, Ghyllebert, De Bock, Hanseeuw en Craeghs het laatste keerpunt te passeren. In de laatste kilometer bleek de tank van Dupont volledig leeg en zo kon Bram Imming, na een 3e plaats in 2013 en een 2e plaats in 2014, oververdiend als eerste de streep te passeren. Dupont strandde uiteindelijk op slechts 14 seconden. Een kleine minuut na de winnaar haalde Hanseeuw het van De Bock in een sprint om de derde plaats.

 

In een spannend duel voor de masters-titel wist Pim De Waard zijn titel nipt te verlengen met 11 seconden voorsprong op de winnaar van 2013, Danny Sleeckx. Fransman Antoine Saison won bij de jongeren met 5 seconden voorsprong op zijn landgenoot Alexis Delaleaun, in 2011 nog winnaar van de eerste Kids-Endurance. Ex-winnares Grace Verbeke was na 6 jaar opnieuw de sterkste bij de dames.

 

Ook bij de kids was het dit jaar een spannende bedoening. Robban Vermeulen kon zijn titel verlengen na een spannend duel met de Fransman Lucien Ramon. In de achtergrond reed Warre Vangheluwe naar een sterke derde plaats.